giriş

-yazılı metinlerin ilk kısmı.
-bir mekana girmek için kullanılan bölüm.
-konuyu anlatmadan önce yapılan konuyu açıklayıcı ilk bölüm.

kompozisyonların en zor kısmıdır. gazı alnıca devamı gelir, döktürmek kolaydır da o ilk girişi yapmak öldürür. sözlükteki çaylak olma durumuyla benzerdir.

Bir müzik parçasında baştaki bölüm, methal.

(bkz: intro)

evlatlarım sizler çok mübarek insanlarsınız! bakınız, şu yaşıma geldim, hala giriş-gelişme-sonuç üçlemesini beceremediğim zamanlar oluyor. mesela geçen gün bir eğlence mekanında idim. tabi niyetim biraz gözlem yapmak ve insanlığın hali pür melalini görmek idi. fekat oradan bi hanım kızımız da herhal tabi cazibeme kapılmış olacak, bakıştık yani işte biraz bunla. sonra gidip pat diyerek konuya girince olmadı tabi. yani dedim neandertal hoca, tabi kendi kendime dedim, ulen dedim, ortamlara akmayalı amma hamlamışsın dedim. insan bir giriş yapar, biraz geliştirir. olur mu öyle pat diye, alla alla, olmaz evladım, olmaz öyle pat diye.

neyse, amma velakin allahtan telini almıştım hanım evladımızın, arayıp özür mözür, sabah sahil boyunda bir çay içmeye güç bela ikna ettik.

yani, lafı uzatmayayım, oynayan elektron negatif ışımalar gösteriyor bu konuda, şöyle diyeyim: giriş, çok önemlidir; olayı geliştirir, sonuca bağlar...

oldu mu, tüh, nietchze'ninkiler kadar vurgulu olmadı. neyse, bi daaki sefere olayı gümletcem, göreceksiniz...

yunancası isodos'tur.

herhangi bir şeyin içine girmeye yarayan kısmı.

çıkma eylemini gerçekleştirebilmeniz için önce yapmanız gereken eylem.