gidene uzulmek

"kaderde varsa düzülmek, neye yarar üzülmek?" gibisinden yüzeysel bakılmazsa eğer duruma, hakikaten zor.

(-gitmek;-
sen bir yere gitmiyorsun ki, onlar sana geliyor. yani gelenle giden arası bir $ey. acıdı mı canım; evet! neden gittin, -tamam biliyorum söyleme, mecburiyet.. eyvallah.
-üzülmek;-
sen üzülmüyorsun ki, onlar kanıyor. yani üzülmekle kanamak arası bir $ey.
üzüldüm mü, kanadım mı; evet! nedeni yok. nedeni yokluğun.)

sen de ba$ını alıp gittin..

kendini boşuna üzmedir.giden zaten seni düşünmediği için bu kararı almış, salak mısın üzüleceksin?

kendine zarar harekettir... gidene hiçbir zaman üzünülmemelidir... bunun için başkasını da kendinizden çok sevmemelisiniz... odak noktanız kendi hayatınız olmalı. kaçanı kovalamayınız...
(bkz: barutyiyici hayat dersleri veriyor)*

boşunadır. ama insan acıyan yarayı kaşıdığı gibi burda da rahat durmaz, duramaz kendini heba eder.
(bkz: sessiz gemi)