fatal tragedy

Solosu marty friedman sololarına benzeyen dream theater şarkısı. Hatta solonun bir yeri youthanasia'nın solosuyla çok benzer.

Dream theaterin nasıl hayvan bir grup olduğunu anlamamızı sağlayan şarkıdır.

ilk kez dinlediğim andan itibaren bende büyük bir etki yaratmış şarkıdır. dream theater'a olan sevgi ve saygımı ciddi anlamda arttıran 2 şarkıdan biridir, diğeri ise space dye vest'tir. (bkz: kevin moore)
solosuyla beni benden alır, sürekli dinlenilmesine karşın usanılmayacak parçalardandır.

bir solo olsam bu parçanın solosu olurdum.

türkçe çevirisi:

gece vakti yalnızım
öylesine tuhaf hissediyorum ki
bulmaya ihtiyacım var
rüyalarımın tüm cevaplarını

gece, uyurken
haykırışlar duyuyorum
ne demek oluyor bu?

kapıyı kapattım ve başka bir 'ev'e doğru yola çıktım
yaşlı bir adamla karşılaştım, yalnız görünüyordu
ona inanabileceğimi hissettim
benimle konuştu, o gece
'delikanlı biliyor musun burada bir kızın öldürüldüğünü?
bu korkunç trajedi yıllarca konuşuldu
victoria gitti sonsuza
sadece anılar kaldı geriye
o geçip gitti
öylesine gençti ki'

aşk olmadan
gerçek olmadan
geri dönüş olamaz
inanç olmadan
umut olmadan
huzur yoktur

gece sürerken
yolumu bulmaya başladım
bir trajedi hakkında bir şeyler öğrenmiştim
bugün hala bir giz olan
daha çok cevap bulmayı denedim
ama o dedi ki: 'kendinle başbaşasın'
sonra dönüp gitti ve bıraktı beni
orda yalnız başıma dururken
dedi ki: 'öğreneceksin gerçeği
geleceğin açığa vurulurken'

aşk olmadan
gerçek olmadan
geri dönüş olamaz
inanç olmadan
umut olmadan
huzur yoktur...

7 dakikaya yakın bir süreye sahip olmasına rağmen, sıkmadan üst üste kendini dinletebilen eserdir. şahanedir.

Konsept albüm mantiginin kanıtı, sözleriyle bile içinizden bir şeyler alan, dream theater şarkısı.
Bas gitar ve elektro gitarın uyumu her seyden önce göze çarpar.

4. dakikaya kadar normal seyreden ardından klavye ve hayvani bir gitar solosu ile devam eden şarkı.
Petrucci pezevengi resmen gitarı çakırkeyif olmuş asena gibi oynatır.

dehşetengiz bir parçadır. ilk dinleyişte çarpılmıştım. güzeldir hemde çok. dream theater ın bir diger bu ölçekte parçası için (bkz: space dye vest)

kopuk ve ruhsuz bir parçadır, yemişim ben böyle tekniği dedirtir, artillery ve queensryche dinlenerek çok daha üst noktalara varılabilinir...

petrucci - myung - rudess - portnoy dörtlüsünün insan üstü yeteneği olduğunun göstergesi olan şarkıdır.

scenes from a memory albümünden altı dakika kırksekiz saniyelik bir dream theater şarkısı. nedense korku filmi müziği gibi gelmiştir.

2. dakikasında başlayan kilise orgu tonlamalı klavye, elektro gitar, davul atışmaları mükemmel olan dt parçasıdır. ve sonrasında trampetin askeri bir bandodaki gibi gaz vermesi. mike'ın trampetle yaptığı iş bitince mükemmel bir ritim başlar..ayrıca 6. dakikasında bass açısından yürümesi oldukça zor olan -hayvani- bir kısma girilir. sakat parçadır lakin;
(bkz: yerim seni)

sözleri ve sonundaki solosuyla dream theater'ın baş ucu eseridir.
şarkı ise şunu anlatır;
Nicholas, yaşlı bir adamdan Victoria'nın* genç yaşta öldürülmüş olduğunu öğrenir ve bu trajedinin nasıl meydana geldiğini öğrenmek için hafızasını didik didik irdelemeye karar verir.

(bkz: wallaha brawo)
dinledikten sonra farklı bir kişiliğe bürünebilirsiniz.adamı kendinden geçirir.