ey çocuk

Zat-ı Şahanelerine ithafen kaleme alınmış Ey Çocuk Serbest şiiridir.

Ey Çocuk!

Özlemin dile getirilişi, bekleyişsin bu hayatta.
Belkide hayatı manalı kılan, küçük anların büyük çıklığısın.
Büyümelisin çocuk, ama bu büyüyüşün sembolü ben miyim göstermelisin çocuk.
Hayattan ne bekliyorsan kendin için beklemeli ve arzulamalısın.
Seni sen yapandan taviz vermemelisin hiç bir zaman.
Kendin için büyümelisin çocuk.
Bazen varlıkları yok kabul etmeli, bugunü yarına satmalısın çocuk.

Direnç kaynağım olmalısın bazen, olabildiğin kadarıyla.
Direnmelisin bazen bana ve benden olanlara ama hep dimdik olmalısın çocuk.
Onsuzda olur ama onla daha güzel olur demelisin şair gibi.
Bu doğruyu önce sen kabullenmeli ve sonra hissettirmelisin çocuk.

Sana mecbur olmalı herkes, sana yandaş, sana eşdeğer...
Değeri sen katmalısın herkese, senin değil onların göz yaşı olmalısın.
Beklemelisin bazen hayatı, Olan her şeye, her imkansızlığa rağmen.
Yanında olanlarla yürüyebilmelisin, senden başkasına ihtiyaç duymadan.

Gücün, başarının sembolü olmalısın geçmişteki hatalarına inat.
Ve üzdüklerini bir kez daha üzmemek için direnmelisin çocuk!

Diline dil kattıkça, başarını daim kıldıkça anmalısın beni iyi temennilerle.
Ve unutmamalısın ki sen istedikçe var olur herkes, bende dahil.
Sen istedikçe imkansız yoktur hayatta,
Sen istedikçe mutlu olursun ve,
Sen istedikçe Seni Seveceğim...