evrenin şekli

hareket olarak algıladığımız şeyin vektörel salınımdan doğduğunu?
başlangıç noktası ve yönü olan, matrislere dönüştürülebilecek cebirsel büyüklüklere, soyut yapılara karşılık geldiğini?
kütle olarak kurguladığımız yapının uzayzaman dokusunu büken başka bi vektörle, geometrik etkileşimden kaynaklandığını,
tüm uzayzaman dokusunun parçacıkları tanımlayan vektörlerin bağımlı olduğu,
üç boyutlu uzayzaman dokusunu yaratan evrensel vektörler olarak düşündünüz mü hiç?

nokta genişler,
üç boyutlu vektörel projeksiyona sıçrar,
ve bu üç boyutlu projeksiyon tıpkı bi kürenin yüzeyi gibi genişler,
aynı zamanda yüzey alanı üç boyutlu uzayın ta kendisidir,
genişleme hızını sınırlandıran kütleçekim vektörü,
evrenin aniden dağılmasını önler, parçacıklara birleşmeleri ve daha büyük yapılar doğurmaları için zaman sunar.
ancak genişleme bu lokal alanlar galaksiler dışında devam eder.

zaman mefhumu bu genişleme ve lokal kütleçekim etkisinin dualist yapılı, tüm geometriye ve vektör setlerine simetrik biçimde dağılmış çoklu-lokal bi tezahürü olarak doğmuştur.

zaman lokal kütleçekim dalgalarına karşı,
bu noktaların dışında durmadan genleşen uzayzaman geometrisinin yarattığı bi fenomen.
genleşen uzayzamanı özdeş kürelerin yüzeyinin iki farklı temsiliyle gösterdim,
üç boyutlu uzayla temsil edilen bi nokta, alttaki kürede yüzey alanında mevcut,
üstteki kürede üç boyutlu yüzeyde eşleştiği noktaya sıçradığını düşünün:

görsel
https://streamable.com/ph4w8k

evren genişlerken, lokal noktaları sabit bi ivmeyle merkeze ivmelendiren kütleçekim etkisi, uzayzaman dokusunu merkeze doğru ivmelendiren, çukurlaştıran etki,
bu lokal noktaların dışındaki genleşme ile her karşılaştığında,
zamanın var olduğu ve genleşme yönünde aktığı izlenimini yaratıyor,
alttaki karenin bir önceki ana ait uzayzaman kesiti,
sağ-üst köşedeki temsilin de,
bunun genleşme sonucu oluşan diğer yüzeyde beliren esneyen gölgesi olduğunu hayal edin.
görsel
görsel
görsel