evlat ayırmak

evin büyük çocuğunun her durumda ''tu kaka'' olduğu küçük çocuğunun ise o ''küçüklük'' durumunun getirisiyle bir ömür boyu korunup kollandığı aile içi sistemdir. günahtır.

ister istemez her anne babanın az da olsa yaptığı şeydir. Farkettirmemeye çalışırlar ama en nihayetinde onlarda insandır.

tekme tokat birbirine girmiş iki evladı ayırmaktır.

- oglum vurmasana kardesine, ay şimdi yüregime inecek!

ilk göz ağrısı olduğu için büyük çocuklar ayrı yerde tutulur. tabi buna ek çocukların davranışlarıda katkıda bulunur.

insanı çileden çıkaran durumdur.

-o küçük ver bilgisayarı ona

+tamam lan işte o küçük. bilgisayarda benim siktirsin gitsin kendine alsın.

(bkz: pozitif ayrımcılık)

evlat ayırmak deyince hep büyük-küçük ayrımı hakkında yazılmış ama asıl ayrım erkek evlat kız evlat ayrımıdır.
erkek her türlü pis işe bulaşabilir ama kız bakkala gidip biraz geç gelse problem olur.
erkek evlat hiç bir şey yapmasa da olur ama kız evin hizmetçisi gibidir.
erkek istediği kadar rezil bir yaşam sürsün yine de o aile de daha çok değer görür.
ataerkil toplum yapısının en büyük zararı maalesef bu durumdur.
hep erkek evlatların sevdiği yemekler daha belirgindir çünkü yemekler de erkek evlada göre yapılır.
şimdilerde bu durumun değiştiği de bir gerçek.

kavga eden evlatları ayırmaktır. ana yüreği işte.

- durun siz kardeşsiniz!! dur bak yiyeksin şimdi şepeşilleyi ha!

farkında olarak yada farkında olmayarak her evde ana-babanın yaptığıdır. genellikle büyük erkek çocuk yada kız evlatlara evin sorumluluğu yüklenir , fedakar olmaya zorlanır , çünkü yaşlılık ve hastalık anında evin can simidi onlardır.

etik olarak doğru olmayan ancak uygulamada elbette yapılandır. itin biri yesin içsin gezip tozsun beriki sürekli ders çalışsın efendi olsun. insan belli etmese de elbette ineği değil eğlenceli yaramaz olan oğlunu ister istemez daha çok sevecektir.

Annemin bugün abime atacağı mesajı yanlışlıkla bana atmasıyla anladığım durum. Mesajda aynen şöyle diyor "öteki çocuktan çektiğim yeter. Bıktım bu çocuktan. Tek dayanağım sensin tuğrul" diyor mesajda. Bu tuğrul bey hazretleri ailenin değerli ve pek kıymetli çocuğu olur bu arada. Bu "öteki çocuk" lakaplı ben ise aile gözünde bir serseri oluyorum. Ergenliğimde bunları yine hissederdim bende yine çocuğum yahut küçüğüm diye doğru düşünemiyorum vardır Bi bildikleri derdim. Yine hakaret duyardım. Duymazdan gelirdim. Ama şu an 30 una dayandım ve hala aynı şeyleri duyuyomuşum ya lan. Yeni farkına vardım. Okuyamadık ve sağda solda asgari ücretle çalışıyorduk diye serseri ve işe yaramazmışım ben vay be. Tuğrul bey hazretleri öğretmen ve yeni okul müdürlüğüne geçiş yaptığı için ailede kral muamelesi görür efendimiz kıymetlimiz. Bu "öteki çocuk" olan ben ise kırbaçlanan bir köleymişim. Ulan ben ne aptalmışım amk be. Bu zamana kadar anam babam üzülmesin diye elinden geleni yapmışımda annemin gözünde "öteki çocuk" olmuşum. Vay anasını Bee. Diyecek hiçbişey bulamıyorum amk.