ebeveyn olmak

günümüzde, erkek/kadın farketmeksizin, korkularla sarmalanmış olan his.
çocuğunuz öyle bir ortam'a doğuyor ki,
insan ona hayat vermekten değil, dünyaya getirdiği için bir gün ''neden bana bu kötülüğü yaptın?'' der mi diye korkuyor.
2000'li yıllarda, ebeveyn olmanın çok daha zor olduğu günlerdeyiz. ve git gide, daha da zorlaşacak gibi.

salaklık, enayiliktir.

ne diye elin veledinin kahrını çekeceksin?
şunun şurasında kalmış 15-20 senen, mis gibi yaşa, sonra geber git.

(bkz: baba olan erkek salaktır)

bence dünyanın en güzel en zor en gerizekalıca ve mantıksız işidir.

Çocuğunuzun hata yapmasına izin verin.

çok zor zanaat azizim. bunu bir hastanenin acil servisinden yazıyorum. 3 hemşire kızımın damar yolunu bulup serum takmaya çalışırken kızım ağlıyor ve ben kızımın ağlamasına dayanamadigim için sigara içme bahanesiyle dışarı çıktım.

allah'tan annesi benim gibi duygusunu çok dışarı belli etmiyor da yanında kalıyor.

Kesinlikle herkesin yapamadığı, anlamının zevkler uğruna yitirildiği bir kavramdır.