1. .
    Dulcinea seni en çok andığım
    Bu garip bu bilinmez akşamlardır
    Büyülü kırık dökük hanları
    Kral saraylarına dönüştüren
    Anlaşılmaz gizidir akşamların

    Zor zamanlarımda düşlediğim
    Sen bütün sezgilerimde varsın
    Olsaydın belki yarım kalırdım
    Bir uzak köyde un eleyen süt sağan
    Bilinmez biri olman
    Kesinlikle kanıtlamaz yokluğunu
    Sen dünyaya her dokunmamda
    Gün gibi yeniden başlayansın

    Olmazlıkta kurar insan sevincini
    Tutku her şeyi yeniler
    Yüreklilik bir çeşit yalnızlıktır
    O aptal yeldeğirmenlerine gelince
    Sen onları benden iyi tanırsın
    Aldı mı yere vurur adamı
    Kaldı ki sen onlardan da kahramansın
    Aşılmazlığınla aydınlat yolumu
    Dulcinea doğallığım sevincim anayurdum
    Dünya gün gelip anlayacak
    Sende gerçek büyüklüğe kavuştuğumu

    Afşar TiMUÇiN
    ... mulayim