derin yalnızlık

yüzmek kinetik enerjimizi arttırır ve bize yüzmekte olan başka insanlarla karşılaşma imkanını verir tabiki. şanslıysak birlikte yüzeriz başka yalnızlarla.
batmaktan iyidir her koşulda.

derinlik sarhoşluğuna tutulursa sonu sonsuz bir uyku olacak yalnızlık halidir.

kronikleşmiş yalnızlıktır. ne yapsanız içinizdeki o ıssız çöle bir damla yağmur damlası düşüremezsiniz.

kalabalık bir ortamda kendini yapayalnız hisettmektir.

genellikle akşam hissedilen ve balkona çıkıp bi sigara yakıp hüzünlü bir şarkı dinlememize neden olan derin bi şey.

(bkz: elinde çayla balkonda şehrin sessizliğini dinlemek)

taksim meydandan tünele inerken, nevizade de bir kaç kadeh bir şeyler içerken, bile hissettiğindir..

bazen insan etrafında binlerce kişi olsa bile yanlızdır. yanlız hisseder. bunu kendinden bile saklar. söylemez asla adeta oynar etrafa ben yanlız değilim siz yanlızsınız diye. ama yanlızdır... o hep yanlızdır. ta ki biri bunu hatırlatana kadar. ve ondan sonra başlar herşey aslında. işte derin yanlızlık budur. yanlız değilken yanlız hissetmektir. yanlız olduğunu anlamaktır...

yalnızlığın ileri boyutudur. peki tamam içten hissedilen anların tanımıdır.

-Ve bir sabah yalnızlığın soğuk kollarında sen tarifi mümkün olmayan anlatamadığın bir rüyadan yapayalnız uyandığında, güneş eskisi gibi gülümsemeyip kirpiklerinde parlamadiginda ve temizlemedıgınde artık yağmurlar kalbini ve affedemediginde tanrı bizi. Sevmediğinde, konuşmadığında biz hangi şarkıyla uyuycaz çocuk.

derin yalnızlık kalabalıklar içerisinde bile yaşanılan derin derin hissedilen insanın içini ince ince kıyan nefesini daraltan duygularımızın en küçük kıpırtısını bile hissedebildiğimiz durumdur.

Baka kalmaktır biraz. Gözlerini çevirdiğin taraftan haberin olmadan, kalbini çevirdiğin tarafı görmektir.