delphi tekniği

insan kaynakları yöneticisinin denetiminde yapılır. işletmenin her bölümü için, bölüm içinde değişik basamaklarda görev yapan yöneticilere iş gücü tahminleri tek tek sorulur. Alınan bu bilgiler iK yöneticisi tarafından değerlendirilir, karşılaştırılır. iş gücü tahmininde ki sapmalar belirlenerek, aynı yöneticilere yeniden değerlendirme yapmaları için gönderilir. Bu bölüm içindeki tüm yöneticilerin gelecekteki iş gücü ihtiyacı konusunda görüş birliğine varmalarına kadar bu süreç devam eder.

organizasyonda bir sorunun çözümü için uzman kişilerin yüz yüze görüşmeler ve
birarada tartışmalar yapmadan bir konu hakkında karar vermelerine ve
uzlaşmalarına imkan sağlayan bir yöntemdir.

Delphi tekniği de senaryo analizlerini geliştiren Rand Corporation
tarafından geliştirilmiş bir karar verme ve uzlaşma tekniğidir.

Bu karar verme tekniğinde önce konunun uzmanı kişilere sorunlara bakış açıları ve çözüm önerileri hakkında yazılı bir form gönderilir. Formlar uzman kişiler tarafından doldurulduktan sonra geri gönderilir.

Tüm grup üyelerinin veya uzmanların görüş ve önerileri sınıflandırılır ve tekrar yazılı
olarak kendilerine geri gönderilir. Bu işlem karar alıncaya ve uzlaşma gerçekleşinceye kadar devam eder.

diğer adı 'anket geliştirme' olan ihtiyaç belirleme tekniğidir.

"delphi" ismi mitolojiden gelir. yunan mitolojisine göre bir kahin tarafından parnassos dağının eteğinde inşa edilen ve diğer adı da (bkz: apollo tapınağı) olan delphi tapınağında yaşayan kahinler, kendilerine yöneltilen sorulara verdikleri karmaşık cevaplarla ve belirsiz ürkütücü kehanetlerle ünlüydüler.

burdan yola çıkılarak delphi tekniği de benzer şekilde konu alanındaki uzman kişilere ihtiyaçlar doğrultusunda, açık uçlu sorulardan oluşan bir anket uygulanmasını kapsar.

ayrıca bugünden ziyade geleceğe yönelik bir ihtiyaç belirleme tekniğidir.

bir konuyla ilgili secilmis uzmanlarin birbirlerini gormeden dusuncelerini soylemeleri. baskin uzmanlarin digerlerini etkilemesinin onune gecilmek istenen tekniktir.

bir konuda bir kaç görüş olduğunda hangi görüşün kabul edileceği veya uzlaşma sağlanacağına karar vermek için geliştirilen sistematik yaklaşım.