bugün

görsel
Çocukluğuma dair çok çok çok az şeyi hatırlarım bunlardan biri de dedemin kol gibi olan malafatı öyle bir travma.swh*
yorgundur.
dassakları buyuk penısı kucuktur .
Yalanıp uyandırılması makbuldür.
Dedesine göre değişir, ummadık taş baş yarar.
Hayat artık onu bükmüş ve sessiz hale getirmiştir.
Yıllar evvel rahmetli dedemin yazlığında kalıyorum. Denizden çıkıp eve geldik. Dedemle birlikte duş alıyoruz. Ben, duş'u shortumun içine soktum.

+ kum dolmuş dede yaaa.
- bu yaşta olur öyle. Gün gelecek hiç kıpırdamamayacak.
+ nasıl yani dede?
- gün gelecek, onu koparıp atmak isteyeceksin.
+ niye koparayım yaa.
- şimdi gençsin. Fişek gibisin. Anlamazsın bunları! Onun peşinde değil, hayallerinin peşinde koş torun...
Dedesi olan bilir.
© copyright 2005 - 2026