cocuktuk

çocuklardık... parlak yıldızlardık o zaman... şarkısını aklıma getiren kelimedir.

çocukluğunuzu gerçekten bu yazıda ki gibi yaşadıysanınz, eminim hoşunuza gidecektir... keşke doya doya çocuk olduğum o yıllara dönebilsem ....

evet biz cocuktuk.

"basardik" aslinda imkansizi basardik biz.70li yillarda dogan cocukluk ve genclik yillarini bu yillarda yasayanlara diyorum.

hijyenik olmayan pamuklu cocuk bezi ile tahta besik ile büyüdük. cocuklar icin güvenli kapaklar,kilitler,elektrik prizleri yoktu ve bisiklete kasksiz binerdik.gidecegimiz yere yanimizda bur koruyucu ile degil yanliz giderdik.

hic bir risikoyu düsünmeden. otomobil de cocuk koltugu olmadan ve kemer baglamadan tasirdi bizi. erkek cocuklarin tornetleri vardi.onlari bir otomobil edasi ile kullanir,bakar ve parkederlerdi.sonra karsilarina gecip hayran hayran seyrederlerdi. bütün imalati bize aitti.

cesmeden su icerdik.. pasta yerdik, ekmek yerdik, sekerli icecekler icerdik ve fazla kilolarimiz yoktu cunku sokakta oynardik. 3-4 arkadas ayni siseden icerdik ve hicbirimiz olmezdik. oyuncak arabalari haftalarca ugrasip kendimiz yapardik sadece fren yapinca nasil iz kaldigini gorebilmek icin.

problemlerimizi kendimiz cozmeyi ogrendik. sabah evden cikip aksam sokak lambalari yanincaya kadar disarida kalabilirdi. anamiz gece sokaktan bizi ceke ceke,bagira bagira alirdi kimse bize ulasamazdi cep telefonlarimiz yoktu. akillara zarar!!! playstationlar, nintendolar, videolar, pc, 98 kanalli kablo yayini, internet, chat odalari yoktu. arkadaslarimiz vardi sokaga cikar ve bulurduk onlari.

oynadigimiz oyunlarda bazen canimiz yanardi, agactan duserdik,heryerimiz cizilirdi, cesitli kazalar ve yaralar olurdu. ama asla haklilik haksizlik kavgasi olmazdi.doktora giderdik kimse de sucluluk duymazdi.

hatirlar misiniz kazalari? dovusurduk, itisirdik mor lekeler olusurdu ama biz cabucak iyilesmesini ogrendik. agac dallarindan celik comak oynardik birbirimizin gozunu oymazdik.komsu bahcesindeki kiraz agacina dalardik. bilirmisiniz "dalmayi"meyva bahcesine"dalmayi"dut agaclarinin tepesinde dolasmayi ve onu sallamayi ve örtünün üzerinden dut yemegi bilirmisiniz?

önceden haber vermeden bisikletle veya yuruyerek bir arkadasimiza gidip zili calardik, iceriye girip saatlerce oynar konusurduk (dusunebiliyormusunuz habersiz) eger dogru zamanda gelmediysek iceri giremezdik. o zaman da hayal kirikligini ogrenirdik, herseyin istedigimiz gibi ve istedigimiz zamanda olamayacagini ogrenirdik.

ogretmenlerin daha cok zamani vardi ve neseliydiler.herkes koleje gitmezdi, gitmeyenler aptal sayilmazdi. kuafor de olunabilirdi.

sans-talih-kader-kismet sattiniz mi sokaklarda..bagira bagira..sonra kutudaki gofretleri oturup bir kösede gizlice yedinizmi siz?

yaptigimiz herseyin arkasinda dururduk ve tutarliydik. okulla veya kanunla celiskide oldugumuzda ailemiz bizi dislar mi dusuncesi yoktu. sorumluluk sahibiydik ve herseyi basardik.!!!.." evet biz basardik ve cocuklugumuzu yasadik doya doya...evet biz cocuktuk.

(bkz: can dündar)