bugün

hayatta yaşanabilecek en trajik andır.
hüzündür. o son cıpsı yemekle yememek arasında gidilip gelinir.
o acıklı sahneyi yeşilçam da göremessiniz.
cips paketinin ağzını buruşturup ağza dayamak suretiyle emilimi gerçekleştirilen kırıntılar kümesidir. üzer insanı çok üzer.
'ahanda iyi gidiyorum, ben bu iki parmağı yalarsam ellerimi yıkamama gerek kalmaz' derken, hızınızı alamayıp paketin sonuna avuçla dalarsanız planlarınız alt üst olur.
© copyright 2005 - 2026