ceremonials

son zamanların ciddi yükselişte olan ve güzel müziğiyle beğeni kazanan ingiliz müzik grubu florance + the machine'in ekim, 2011'de çıkardığı ikinci stüdyo albümüdür. şarkı listesi şöyledir;

1. (bkz: Only If for a Night)
2. (bkz: Shake It Out)
3. (bkz: What the Water Gave Me)
4. (bkz: Never Let Me Go)
5. (bkz: Breaking Down)
6. (bkz: Lover to Lover)
7. (bkz: No Light No Light)
8. (bkz: Seven Devils)
9. (bkz: Heartlines)
10. (bkz: Spectrum)
11. (bkz: All This and Heaven Too)
12. (bkz: Leave My Body)
13. (bkz: remain nameless)- deluxe version
14. (bkz: Strangeness And Charm)- deluxe version
15. (bkz: Bedroom Hymns)- deluxe version
16. What The Water Gave Me (Demo)- deluxe version

çok güzel albüm, zaten kimse de toz kondurmuyor. 2012 Brit Müzik ödüllerinde en iyi Brit Albüm dalında aday oldu ama ödülü alamadı. ama kimin umrunda. zaten ödüller hep saçma insanlara gidiyor. neyse ki albüm eleştirmenlerce çok beğenildi. yılın en iyi albümleri değerlendirmelerinde adele-21 ve pj harvey-let england shake albümleriyle beraber ilk 3'te mutlaka yer aldı.

önce rahatsız eden şeylerden başlayalım. albümdeki şarkıların hepsi hemen hemen en az 4-5 dakika. bunda bir sorun yok. fakat bu uzun şarkı sürelerinin içini doldururken nakaratlar fazladan fazladan tekrar edilmiş. spectrum gibi dünya harikası bir şarkı fazla nakarat tekrarı yüzünden yıpranıyor biraz, bu şekilde çok şarkı var. kısaca tekrarlar ve nakaratlardaki aynı tarz stadyum tarzı yükselen vokaller çok abartıldığı için sıkabiliyor. bir şarkıda vokallerinin illa nakaratlarda yükselmesi gerekmiyor. "haydi şimdi hep beraber" havası yaratıyor. demode olmuş.

şarkılardaki müthiş müzikal zenginlik bazen uğultular içinde kayboluyor enstrümanları tam duyamıyorsunuz. florence'in sesi de vokaller içinde kaybolabiliyor. oysa sesi o kadar güzel ki bu kadar katmanlı vokaller içinde sesini duyamamak kötü oluyor.

strangeness and charm gibi muhteşem bir şarkının da çıkış şarkısı olmaması bu albüm için yapılan en büyük hatalardan biri. bu kadar iyi bir şarkı bu kadar arka plana atılmamalıydı.

iyi tarafı albümdeki istisnasız her şarkının melodik ve güzel olması. çok ciddi bir emek var. bu zamanda bu tür albümler pek yapılmıyor, evet. çok az artık melodi yaratabilen insanlar bulmak pop müzikte. florence+the machine'de allahına kadar melodi yaratabiliyor daha ne olsun.

diğer hoşuma giden taraf ise albümde duyguların, atmosferin çeşitliliği. hep mutlu ya da hep depresif takılmıyorlar.

dinlenmesini en çok tavsiye edebileceğim şarkılar; what the water gave me, spectrum, strangeness and charm, breaking down. shake it out çok beğenilmiş ama hiç sevmedim.

yapanların eline sağlık, grup beklentilerin de ötesinde çok iyi işlerle dinleyicisine bayram yaşatıyor resmen. kişisel olarak lungs albümünü daha çok sevsem de nankör olmamak lazım. gerçekten bu tür bir albüm yapmak büyük cesaret, yetenek ve profesyonellik ister. gönül rahatlığıyla alınız, afiyetle dinleyiniz.