cehaletin mutluluk getirmesi

cehalet mutluluk getirmez. kişiyi mutlu olduğuna inandırır ki bu daha tehlikelidir.

cahiller mutludur çünkü neyi ne kadar bilmeleri gerektiğini bilmezler. bilginin nasıl bir şey olduğunu da. ancak başlayanlar anlar ki bilgi sonsuzdur ve sürekli yeni kapılara sahiptir. bildikçe daha çok sorumluluk alınır. tıpkı bir sınava hiç çalışmayan öğrencinin rahat olması gibi. aslında bir başlasa öğrenmesi gereken çok şey olduğunu anlayacak ve ne kadar çalışırsa çalışsın kendisini yeterli görmeyecek ve huzursuzluk hissedecektir.

cehalet mutluluk getirmez de mutluluğun gitmesine mani olur belki de. baki mutluluk cehalete bağlı olabilir .bilginin getirmiş olduğu farkındalık mutsuzluğa sebep olursa da bu tarz bir mutsuzluk ,cahil cesaretinden ve mutluluğundan yeğdir. *

(bkz: cehalet mutluluktur)

bir örnek: malesef illuminati'nin, bilderberg'in, rockafellar'ın ve bunun gibi şeylerin ne olduğunu biliyorum, ve yine malesef meraktan bolca inceledim. burdan ne sonuç çıkar derseniz,bu konularda cahil olsaydım, bilmeseydim bu kadar sinirim bozulmazdı ve mutlu olurdum!

ama genelgeçer bir önerme olduğunu, her şartta ve kesin doğru olduğunu söyleyemem.