boranlı

burada trenler doğudan batıya, batıdan doğuya gider gelir. yedigey istasyon şefidir. aslında boranlı'nın her şeyidir.

allahın unuttuğu bir bozkırda bir tren istasyonu. sadece demiryolu çalışanlarının yaşadığı, kuş uçmaz kervan geçmez yerlere kurulmuş, elektiriği suyu dahi olmayan -su tren sarnıçları ile gelir- bu tür yerler sadece 70lerin sovyetlerinde değil daha çok yakın zamana kadar ülkemizde de vardı. zamanla teknoloji gelişti buralara gerek kalmadı, istasyon binaları çalışan lojmanları kapatıldı. ömrümün ilk 6-7 yılı bu tür yerlerde geçtiğinden buralardaki yaşamı şöyle böyle bilirim. her tren yolculuğunda bu yerleri gördüğümde orada zamanında yaşamış insanları düşünür bi garip olurum ve mutlaka aytmatov usta da aklıma gelir.

gün olur asla bedel ( cengiz aytmatov) isimli romanda, istasyon Çalışanlarının aileleri ile beraber yaşadığı aÇık hava hapishanesi.