bir bulsam

çocukluğuma dair hatırladığım tek şarkı. ilk çıktığında klibini izlemiştim, çok garip gelmişti. siyahlar içinde bir kadın, elde bir sopa, tabaklar, bardaklar falan kırılıyor. "on kere yüz kere bin kere" kısmını on kere yüz kere bin kere söyleyen, ancak sesi güzel olmadığı için içinden söyleyen küçük bir kız çocuğu, bu sefer içinden söylemek zorunda değil. ama şimdi de o söylemek istemiyor, malum seden gürel in sesinin yanında kötü olacağının farkında.

klibi akıllara zarar seden gürel şarkısıdır. kadın sanki golf oynar gibi almış eline bir sopa masada ne var ne yok yere fırlatıyor, bir de masanın örtüsünü çekiyor bütün yemekler evin orta yerine seriliyor. lan sanki babası temizliyor evi. ama şarkı güzel orası da var şimdi.

"bir bulsam" ..ben yapacagimi bilirim.
"bir bulsam" ..bak neler ediyorum/yapiyorum.
gaza gelmek icin cumlelerin basina konan iki kelimedir. genellikle kisi bulamayacagini bildigi icin istedigi kadar sacmalar.