bir aski bitirmek

onceleri gordugunde heyecandan sacmalıyor,hep onunla konusmak istiyor,turlu bahanelerle onunla vakit geciriyor,her sozune kahkahalarla guluyor,yaptıgı herseyi sirin buluyor,savundugu fikirler senin de fikirlerinmiş gibi geliyor;zamanla onu dusunmeden edemez hale geliyorsun,merak ediyorsun,cabuk ozluyorsun,kıskanıyorsun,uykunda bile seninle oluyor,ruyana sadece o girer oluyor;sonra bir gun bir bakmıssın cok istediğin sey olmuş,meger cekim yasası gercekmiş,sevgilin oluveriyor,elini tutmak,saclarını oksamak,dokunmak,opmek,sevgilim demek gibi ne varsa aska dair yavas yavas tadıyorsun herseyi,bir gunu birlikte bitirip yeni bir gune beraber uyandıgınız da oluyor;bir gun tartısmalar baslıyor,daha az konusuyorsunuz,daha az dusundugunuzu,daha az merak ettiğinizi farkediyorsunuz ve daha az dusunulduğunuzu de tabii..defalarca ayrılıyor ama tuhaf bir umutla tekrar baslıyorsunuz...derken bir gun bir baskasını begenirken buluyorsunuz kendinizi ,bir tokat gibi iniyor suratınıza..farkettiğiniz sey solugunuzu kesiyor,kalbiniz acıyor,bir ask kalbinizi terk ediyor..saatlerce gunlerce agladıgınız,ugruna bicok kişiyi karsınıza aldıgınız,aska dair herseyi birlikte ogrendiğiniz kişiyle artık gunlerdir gorusmuyorsunuzdur.ask bitmiştir.geriye sadece ufak bir konusma kalmıstır.karsı karsıya gelip bir zamanlar içini titreten en buyuk askının gozlerinin içine bakıp "bitti "demek..ne acı.

(bkz: bırakmak)

aşkı insan kendi isteğiyle bitiremez. olsa olsa o ilişkiyi bitirmektir.