ben kaşarım

şerefsizim duydum ben bu sözü. "olum o kadar mı çirkinim lan" diye düşündüm hatta... ama nasıl duydum bak şimdi;

üniversitenin ilk ayları... hatun fena! ama çok güzel. e aşık olduk tabi... ortamda falan denk geldikçe muhabbet de ilerledi. gel zaman git zaman bir süre sonra ben buna haliyet-i ruhiye'mi açıkladım... açıklamadım da, öptüm işte;

-ehehmmm bi dakka. napıyoruz?
+napıyoruz?
-ya ben...
+şşşş... sus bakalım. ben kaç aydır bu anı bekliyorum haberin var mı?
-lannol...
+sus dediiiim.
-lannold...
+suuuuuss.
-laan...
+sus diyorum sanaa...
-eeeh sikicem ha! bi dinle lan!
+he noldu? ne? naptım?
-bi dinle ya!!
+dinliyorum?
-ben kaşarım.
+hı?
-kaşarım ben. bi adam var onunla yatıyorum sırf iyi seviştiği için.
+ne diyon la?
-valla. sevgilim falan değil, olmaz da... ama onunla yatıyorum işte. seviyorum onunla sevişmeyi...
+eee sevgilin değilse?
-yani işte anla. kaşarım ben.
+tamam.

bu muhabbetten sonra 1-2 kere görüştük, sonra kız benim bi arkadaşımla çıktı falan. harbi kaşar olduğunu kanıtladı yani.

tebrik ettim ben de... napim?..

evet aq, ben de.