bedros turyan

19. yüzyıl şairlerinden. veremden ölmüştür.*

20 yaşında hayatını kaybeden ermeni şair, kısacık bir ömür bile bugün hala ermeniler tarafından tanınmasına ve onu bilenler tarafından saygı duyulmasına yetmiştir.

ölümsüzlük (hayat)

solgun benizli ölüm meleği
sınırsız bir gülüşle karşıma dikilsede,
acılarımla ruhum buhar olup uçsada,
bilin ki hâlâ yaşıyorum.

terli alnımla
taş kesilmiş vücudumu,
kefene sarıp kara tabuta koysalar da,
bilin ki hâlâ yaşıyorum.

acımasız ölüm meleğinin titrek gülüşü
dokunaklı çanın çalmasıyla,
tabutum ağır ağır ilerlese de,
bilin ki hâlâ yaşıyorum.

yas şarkıları söyleyen insanlar,
siyah giysileri ve asık suratlarıyla
tütsü ve dualar yaysalar da,
bilin ki hâlâ yaşıyorum.

çukurumu kazıp beni gömseler de
yasa bürünmüş sevdiklerim
ağlaşıp ayrılsalarda
bilin ki hâlâ yaşiyorum.

ama eğer bir köşede
unutulup giderse mezarım,
ve hatıram da solarsa,
ah işte ben o zaman ölürüm.

tarzı, ölümü ve hastalığı rüştü onur'a benzeyen şairdir.

ermeni modernleşmesine büyük katkılar sunmuş, tarih inşasına alttan şekillenmeci (halktan) bir şekilde yaklaşarak edebiyat ürünleri ortaya koymuş bir insan. karamsardır. şiirleri o dönem ermenilerinin yaşadıklarını aktarması bakımından önemlidir.

Gencecik bir fidandi o.