bas davul

büyük davul da denir, en büyük ve en kalın sesli bando ve orkestra davulu. bandoda kullanılan bas davulun, metal çubuklarla yada iple gerilmiş iki yüzü vardır ve her ikisine de vurularak çalınır. orkestra bas davullarının çoğunda çubuklarla gerilmiş tek yüz vardır; iki yüzlü olanlarında yalnızca bir yüzüne vurulur. bas davul, genellikle keçe başlı bir tokmakla çalınır; ama modern popüler müzik orkestralarında çoğunlukla, pedal yardımı ile çalışan tek bir tokmak bulunur. bas davulun çapı 100 cm, kalınlığı da 50 cm kadar olabilir. tek yüzlü bas davulun bir türü de, çoğunlukla ingiliz orkestralarında kullanılan gong davuldur.

18. yüzyılda, türk müziğine duyulan ilginin artması ve mehter müziğine öykünülmesi sonucu avrupa'ya giren bas davul, özellikle zil ve üçgenle birlikte kullanıldı. bas davul önceleri türk davulu olarak tanınıyordu; bu uzun davul, türkiye'de ve balkanlarda bugün kullanılan davulu anımsatan berin kasnaklı bir çalgıydı. önceleri, sağ elle tutulan bir sopa ve sol elle tutulan bir değnekle çalınırdı; bugünkü askeri bandolarda da sağ ekke tutulan ve asıl ritmi çalan sopa, eşlik vuruşları için sol elle kullanılan bagetten daha büyüktür. 18. yüzyılda senfoni orkestralarına giren bas davul haydn'ın askeri senfonisi'nde (1974) olduğu gibi, önceleri özel efekt elde etmek amacıyla kullanılırdı.