bahcedeki ihtiyar

Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.

Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
içi karanlıkla dolu gözleri;
Alnında akşamın ince kederi,
Sessizliğin sırrı,dudaklarında.

Yanan bir kağıtta küçük bir satır
Yazı gibi akşam onu karartır;
Artık o,silinen bir hatıradır,
Bu ıssız bahçenin uzaklarında...

necip fazıl kısakürek

sen olacaksın o.
ben doğrultamadığım belimi tutarken bir elimle, diğer elimdeki çatalla diplerini kazacağım çiçeklerimizin, su vereceğim onlara. her bahar taptaze açacaklar bahçemizde, senelerdir olduğu gibi. gözlerini kapatıp başını havaya doğru hafifçe kaldıracaksın, çiçeklerin kokusunu alacaksın ve gülümseyeceksin. ihtiyarladığımızda bile yaşam dolu olacağız. ve sen bahçedeki ihtiyar, sadece seyirci olarak kalmayacaksın bu manzaraya, o çiçekleri yeşertmek için kalbimde taşıyacağım yaşama sevincim olacaksın.