attaya gitmek

zaman, yer, yön kavramlarının olmadığı dönemin en açıklayıcı cümlesidir..
*anneeaa nereye gidiyoruz..
-attaya çocuğum attaya.

oğlumun bu aralar sürekli istediği eylem. çıldırma seviyesinde seviniyor duyunca...

Kısa bir zamanda kamboçya ya gidip hayat şartlarını tartacağım.
Eğer bahsedildiği gibiyse uzun bir süre attaya gideceğim bu ülkeden.

Coluk cocukluk dönemlerinde bir yerden bir yere taşınan çocukların yaptıkları eyleme verdikleri isimdir...
Anneee babaaaaaaaa ben addaaaaaaa şeklinde devamlı bu eylemi yapma isteği şekinde gelen ataklar olur bu küçük yaşlarda...küçük cocuklarda alışkanlık yaptıgına inanılan bu eylem,3-4 yaşlarında Gezmeye gitmek ile yer değiştirir...
addaaa ya bir giden bir daha gider...
gitmeyen cocukların ilerde gerizekalı olacağı şeklinde asılsız iddilar da mevcut olup,gerçeklikleri henüz kanıtlanmadıgından teori olma vasfını aşamamışlardır...

küçükken hep orayı bir sürü oyuncağın olduğu masallar diyarı, periler ülkesi gibi böyle tropik bi yer zannederdim. bi türlü gitmek kısmet olmadı. *

Türk annelerin uydurduğu nerede olduğu bilinmeyen yer.

15 yaşıma kadar her dışarı çıktığımızda babamın attaya gidiyoruuz diyerek elimden tutup yolda zıplayarak yürümesidir. o zamanlar sinir bozucu gelen olay şimdi komik geliyor lan. iki metre falan bi adam yolda en az kendisi kadar uzun olan kızının elinden tutmuş zıplayarak gidiyor.

cahiliye devrinde kız çocuklarını gömmeye götürürken "dayınlara gidiyoruz" denmesi olayın ne kadar vahim olduğunu açıklıyor.