arefe günü berbere doluşan tipler

bir türkiye klasiği.

lise veye ortaokula gidenler okul açılmadan 1 gün önce de aynı manzarayla karşılaşır.

bunun kadın versiyonu arefe günü kaş bıyık aldıranlardır.

kiminin de dededen kalma ailevi geleneğidir.

it gibi çalıştığı için muhtemelen arefe günü öğleden sonrası boş olacağından kendine çeki düzen vermek isteyen ama diğerleri gibi arefe günü berberde sıra beklemek zorunda olan tip.

alışmaktır.
ramazan ayında oruç tutmaya alışmak gibi... bireysel olarak da nefsini terbiye edebileceğini, bunu kendini hazır hissettiği herhangi bir zaman yapabilecekken üstelik, kitlesel olarak kabul gördüğü için "illa ki" ramazan ayında tutmak gibi...
bir de iftar öncesi fırına doluşan tipler var, neden? o pidenin dumanı tutacak aga!...
neyse konuyu dağıtmayayım; şimdi deden babanı elinden tutup berbere ne zaman götürmüş?... arife günü.
peki ya baban seni?... arife günü...
neydi? alışmak, evet.

(bkz: çile doldurmak)
(bkz: seni sana sen söyler)
(bkz: sürü psikolojisi)

pagan ayini gibi o günü bekleyen tiplerdir. sabaha karşı tıraş olmak gibi bir ayini gerçekleştirmek, yakılan kulak kıllarının çıktığı koku ile nirvana'ya ulaşmak gibi eylemleri vardır.

Her şeyi son güne bırakan türk insanının bir başka alışkanlığı.

Son gunu bekleyenlerle alay eden arkadaslar siz bi hafta once mi gittiniz de son gun berberin durumundan haberdarsiniz?

Yine başıma gelecek olandır. Korkuyorum dostlar it gibi hem de.