amin

Genelde sohbet kıvamında kelimedir
-nasılsın
-iyiyim
-sen nasılsın
-iyiyiz şükür
-Tamam
Allah kabul etsin o zaman kimse neyi demez bu arada her iki taraf amin der çok ciddi bir edayla ve
Amin.

Dualarin sonunda yapilir.

lat. (bkz: fiat)
ibr. (bkz: emuna)

"olsun".

amon la mamonla uzak yakın alakası yoktur.

ibranice kökenli bir söz. Kökeni Antik Mısır'ın Amon rahiplerine dayanır. Amon-Ra
Amon-amen-amin

çoğu zaman olmayacak işler için basılan acil durum butonu. bastınız, kaybettiniz. bence sözlükte kendisine yer bulabilir. sonuçta ne butonlar var.

Ismayıl “amin butonu” istiyolar ısmayıl.

gerek tevrat gerekse kur'an'da firavunlar en nefret edilen kişiler olarak tanıtılmakta iken bunun bir deyiş olarak kullanılması ne kadar ilginç değil mi?" şunu da eklemek gerekli “amin” kelimesi kuran’da bir kez olsun geçmemiştir.yahudiler bu kelimeyi bir zaman tutsak oldukları mısır'da öğrenmişler. mısır firavunu amenofis(amenhotep), yapılan her duanın sonunda kendi adının anılmasını, "amen" denilmesini emretmişti. yani "amen" kelimesi eski mısır dili olan koptça. işte yahudiler de o zamanki mısır geleneğine uyarak böyle söylemeye başladılar. anlaşıldığı kadarı ile yahudileri mısır'dan çıkaran hz. musa bu geleneğe dokunmamış ve bu gelenek yahudiliğe, hıristiyanlığa ve müslümanlığa iyice kök salmış. yani amen, amin,vb. kelimelerin kökeni antik mısır olma ihtimali bir hayli yüksek. ancak bir firavundan gelmez, bir tanrıdan gelir. amon. firavunların büyük bir bölümü isimlerini de tanrı amondan alır. amenhotep, doğum ismi,anlamı "amon hoşnuttur". amenofis, ismin yunan kaynaklarında geçen, yunancaya uyarlanmış hâlidir. "müslümanlar "amin" diyor. hıristiyanlar ise "amen" der. buradan anlaşılıyor ki yahudilerin "amen" kelimesi değişerek arapçaya "amin" olarak geçmiş.