al ana

'al' veya 'hal' sözcüğünün var oluşu, tarih öncesi devirlere, türk dilinin oluşum evrelerine kadar uzanmaktadır. sözcük anlamı olarak, kötülüğü, yakıcılığı, şehveti, aldatmayı, hileyi ve kandırmayı ifade eder.

bulgar, makedon ve sırp kültürüne, 'hala', ermeni kültürüne 'alh veya alx', rus, kafkas, fars ve kürt kültürlerine ise türkçe'deki okunuşuyla, 'al' şeklinde türk kültüründen geçmiştir.

'al ana' veya 'hal ana'; Türk, Altay, Tatar, Yakut ve Moğol mitolojilerinde 'Kötülük Tanrıçası', tüm kötücül ruhların yani albızların yöneticisidir.

çirkin, kızıl ve dağınık saçlı, gözü kanlı, uzun tırnaklı, uzun boylu, güçlü-kuvvetli bir kadın şeklinde tasvir olunur ve erili yoktur.