bugün

küçücük bir delik yeterdi buradan kurtulabilmem için
umudum nefes alsın dışarıdan, yeterdi.
tokatladım bana gülen pinokyoyu, kulağımı dayadım sonra odundan gövdesine. benim kalbim atıyordu onun için, yüzü kızarsın diye.
suyun köküne, çınar ağacının derinliğini döktüm; yeşermedi gölgesi.
iki hissiyatın vardı, tekini kaybettin.
aşk demiştin öfkene oysa
sevişme isteğiydi samimiyetin
samimiyetin gitti, aşk kaldı.
öyle utangacım ki,
ben, çoraplarını gizlemeye çalışan tamirci çırağının hüznüyüm.
aynı toprağı gargara etmişliğimiz var seninle
utanma artık konuş kendinle
eğri ya da doğru.
tantana etme kakalak suratlı.
bir kaç araba lastiğini ateşe vereceğiz o kadar
gün ışıyana kadar.
kapıyı üzerime kilitledin de ne oldu?
ben aydınlıktan korkmam ki.
gece olana kadar
öfken beni burada tutamaz ki.
bir tekeri de cesaretimdi bisikletimin
hırsızların binip çürüttüğü
parçalayıp bir kenara atmışlardı çocukluğumu.
başkasının hakkını ne diye çalarsın, gel çatıya çıkalım
bal yapan arılar var
korka korka izle çalmadan.
beynin çürümüş senin, cüzdanım kayıp diye bu kadar üzülme
serildi önüme salı pazarında kibirin
on paraya sattım, alan olmadı.
ayaklarını dikmiş çikolata yiyordu, kabuklarını soymadan
ben göçüp gittim yanından, şöminenin sıcağına doymadan
aferin sana
paylaşmadın diye.
donu düşük çocuk neden ağlıyorsun?
çık bakayım teraziye, kaç kilo geliyorsun
bayram-seyran el öpeceğine
neden kardeşini tokatlıyorsun?
tıkabasa çamura bulanmış boğazın
kulakları köreltiyor avazın
sazın, sözün yalandır özün
ve bırak elinden kireçten geçmişini.
suluk taşıdığın günleri ne çabuk unuttun
annesi arap, babası kuzeyli çocuk
sahip olduğu tek oyuncağı
ağaçtan bir tabut.
tez kellesi vurula acizliğimin
zindanlarda çürüsün kibirin
korkularına bırak derim sana
bırakmazsan, sen bilirsin.
kümeste yaşadığın o günler
neden deli dediler, ekmek şarap verdiler
misafir olmuştu bize
kediler..
göster dedin
e gösteriyorum, kaçıyorsun
adamlığımdan neden korkuyorsun?
gemiler dolusu hüzün getirdin bana
ben uğraman gereken ülkede değilim ama
gülerim sana, yine karavana.
kolundan tutup getirmedim diye
yalnızlığımın genel başkanı oldun
ey ahali
bunu seçmeyin, küserim size.
tavuk pisliği kadar küçük gözlerin
yalan söyleme
sen de fındık burnumu özledin,
yüzünde yalan gülümsemeyle.
yazarın, bazen anlamsız bazen manidar olan sözlerinden oluşan sanal saçmalaması.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com