1. 1.
    '' A bebeğim uyan
    bebeğim uyan ''

    minicik bedeni hastanenin kocaman beyaz yatağında iyice küçüldü sanki. hastane kokusunu soluyordu burnu. ve uyurken sık sık uyanıyor kısa süreli ağlayıp tekrar yumuyordu dudaklarını. ''beni buradan götür'' diyordu sanki. ama onu anlayamıyordum. henüz kucağıma alıp doyasıya sevememiştim zaten. bu yüzdendi belkide isyanı. ''burda değil, senin kucağında olmalıyım'' diyordu. ama ben yine anlayamıyordum. bu yüzden ağlıyordu. susuyordu. ağlıyordu. susuyordu..

    onu önce allah'a sonra doktorlara emanet ederek dönerdim eve. çaresizdim. günlerce sürdü bu gel git. hergün hastanede bırakıp eve gidişim ölüme gidişim gibiydi. gece boyunca uyuyamam beni içimdeki özlem duygumdan daha az yoruyordu. çaresizlik bedenimi ele geçirmişti. çünkü kulaklarımda bebeğimin ağlama sesi çınlıyordu. gülüşünü henüz görememiş olmamın verdiği hayal kırıklığı ve belirsizlikle hayal bile edemiyordum gülüş anını.
    evden çıkıp yanına gidişimde bir umut arayışı vardı. dualarla atılan her adım.. gözyaşı.. bir annenin çaresizliği... gözyaşı.. sabırsızlık.. ve yine gözyaşı..

    -------------------------------
    ''Dudakların buz gözlerin boş boş bakıyor
    Sen böyle yapmazdın böyle durmazdın
    Susmazdın susmazdın
    Anladım gidiyorsun beni öksüz bırakıp
    Gidiyorsun sonsuzluğa beni atıp yalnızlığa
    Ben de gelmek istiyorum
    Dayanamam sensizliğe''
    -------------------------------

    emzirmek için verdiler kucağıma. bir hemşirenin yardımıyla her ne kadar zorlansamda tuttu göğsümü. alışık değildi çünkü. günlerdi annesi sadece dualarla yanındaydı. ben onun kokusuna hasretken o belki de soluduğu ilaç kokusunda annesinin kokusunu unutmuştu.. emzirirken ağlamaya başladım. bu biraz şükür gözyaşlarıydı. çünkü bebeğim kucağımdaydı. her ne kadar hemşire yine kucağımdan alıp götürmek için beklesede o an benimleydi bebeğim. sütümü değil ruhumu emip alsa bedenimden sesim çıkmazdı. akan gözyaşlarım birazda korkudandı. bebeğimi bir daha kucağıma alamama korkusu. gözyaşlarımı elimin tersiyle silip bebeğime odakladım. kaşlarına, burnuna, dUdaklarına, kapalı gözlerine.. dudaklarını çekti göğsümden. anlaşılan doymuştu. o minicik ağzı açıldı ve esnemeye başladı. sanki günler çabuk geçsin diye uyumak ister gibiydi. bir an önce birbirimize kavuşalım diye saatlerce uyumak. BiR SÜRE sonra gözlerini araladı. NEFESiMi TUTUP ONU iZLEmeye devam ettim. çevremdeki herşey yok oldu sanki. ben ve bebeğim vardık sadece. başını çevirip gülümsedi. tüm acılarımı bedenimden söküp aldı adeta.csonra yumdu gözlerini. korktum. kaldırıp nefesini kontrol ettim. yanağıma değen nefesi ruhuma işliyordu. boynundan çektiğim nefes BENi KENDiME GETiRDi. bir öpücük kondurdum yanağına. bir dahaki görüşmemize kadar idare etmek zorunda kaldırım bir öpücük.. sonra hemşire aslında hiç istemeyerek aldı seni kollarımdan...

    bekle beni bebeğim..

    bir gün bu hastaneden beraber çıkıp evimize gideceğiz.

    bekle beni...

    -------------------------------
    Açmasın güller gelmesin bahar istemem
    Açmasın güller doğmasın güneş istemem
    Ben sensiz yapamam sensiz duramam
    Olamam yaşayamam
    Olur mu hayat sensiz olur mu sevginsiz
    Yaşam neki ölüm neki bir devriliş gönlümdeki
    Ben de ölmek istiyorum taşıyamam ben bu yükü
    -------------------------------

    a bebeğim uyan!
    bebeğim uyan!
    uyanda göğsüme dayan...
    yan yüreğim yan!
    yan ciğerim yan!
    yan!
    parçalan...!
    9 -1 ... sen nasil istersen
  2. 2.
    https://www.youtube.com/watch?v=picYsOZNNr4+
    ... mayom neyim yok benim