18 mart 2010

çanakkale şehitlerimizi andığımız gün.

Ah ben ne edem ben bugünü doğum günüm. sevinemedim hafiften çıtırdan kaşara dönme yılları. O değil de bir okul biteydi beni de bitirdi. Bugünü önceden kutlardım ama artık pasta bile yok bu yıl . Hey gidi ömür nasıl da gelip geçiyorsun. Koca yok çocuk yok . insan sonunu düşünür oluyor yavaş yavaş . Yarın bir olsa da normale dönse hayat. Bugün hüzünlü , bugün düşünceli, bugün biraz kırılgan gönlüm. Küskünüm hayata , kahpe feleğe . Ne verdin ki aldın benden ah zalim felek . Ancak düşünmekle de olmuyor hayatı akışına bırakmak gerek. Sonra dönüp bakınca aynaya yitip biten hayata ağlamak gerek .