huzunkovankusu13

Nefret ediyorum. Senden de, kendimden de. Sana inandığım için kendimden nefret ediyorum. Senden güvenimi yıktığın için nefret ediyorum. Ben bizden nefret ediyorum. Seninle konuştuğumuz ilk güne lanet ediyorum. Elektriklerinin kesilmiş olmasına rağmen bana yazmandan nefret edeceğim, sana değer verdiğim için cevap vermemden nefret ediyorum. Aciz olduğum için kendimden nefret ediyorum. Saatlerce ağladığımı hatırlıyorum, nefret ediyorum. Gözlerimi silerken bile gözlerimin yandığını hissediyordum, nefret ediyorum. Tam doğduğum günde gitmenden nefret edeceğim. O günü de bugünü de yarını da lanetliyorum. Tam kendime gelmişken beni yıkmış olmandan da nefret ediyorum. Aklıma acı bir tebessümle gelmenden, gelecek olmandan nefret ediyorum. Sözünü tutmanı istemiyordum ama onu bile tutmamış olmandan nefret ediyorum. Şarkılara anlam yüklemekten nefret ediyorum. Gerçekten kötü olduğum için kötüyüm demekten nefret ediyorum. Bir hayalim yoktu ama her şeyi yıktığın için nefret ediyorum. Giderken kendini herkes gibi gösterdiğin için nefret ediyorum. Uyuyunca hatta benimle konuşmazken bile hiçbir şeyin olmadığıma lanet ediyorum. iz bırakanlar unutulmaz, nefret ediyorum. iz bıraktın, nefret ediyorum. Kimseye güvenmeyeceğim, nefret ediyorum. Buradan da nefret ediyorum. Daha 3- 4 gün önce ayrılmamızla ilgili bir sohbet geçmişti, nefret ediyorum. Bunların geçeceğini biliyoruz ama konuşmaya devam ediyoruz demiştik, nefret ediyorum. Kahretsin ki nefret ediyorum. Oysaki biz birbirimizi güzel hatırlayacaktık. O gün de uzun bir süre konuşacağımızı hatta o kadar uzun süre bile konuştuktan sonra nasıl ayrılacağımızı dâhi konuşmuştuk, nefret ediyorum. Daha iki gün önceydi. O iki gün kaç yıla denk geldi? Bilmiyorum, bilmediğim için nefret ediyorum.
Günlerden nefret ediyorum.
Çarşamba’ dan nefret ediyorum.
24 kasım’ dan nefret ediyorum.
Mesajlar’dan nefret ediyorum.
Ağlamak’tan nefret ediyorum.
Aklıma gelmenden nefret ediyorum.
Aşık değilim ama aşıkmış gibi hissetmekten nefret ediyorum. Kahretsin ki seni güzel hatırlayamadım, nefret ediyorum.
Bir zaman sonra silikleşeceksin hatırımda, nefret ediyorum. Ben nefret ediyorum. Keşke hiç karşılaşmasaydık. Keşke o gün bir şey olsaymış da konuşamasaymışız. Nefret ediyorum.
Üzülmediğini düşünüyorum. Nefret ediyorum. Üzülmeyeceğin için seviniyorum, sevindiğim için nefret ediyorum.
Ben, nefret ediyorum.

sözlüğe ilk girdiğim entryden bu yana onbeş yıl geçmiş. "ah evladım ah" diyenleri her geçen gün daha iyi anlamak sadece acı veriyor insana. "gençlik bilseydi, ihtiyarlık yapabilseydi" sözü ne kadar da doğruymuş. eğer mümkün olurda bir onbeş yıl sonra da bu entryi okuyabilirsem neler hissedeceğimi, nasıl bir kafada olacağımı çok merak ediyorum. umarım bazı şeyleri sindirmiş olurum ve ulaşmış olduğum olgunluk yaşlanmış olduğum için üzülmememi sağlıyor olur. geriye baktığımda keşkelerim, pişmanlıklarım, mutluluklarımdan az olsun.