Az ye az!

Şampuan kaçması.

Dizinin kötü karakteri.

sabah yediden itibaren başlayan* ve tüm gün süren haller.
*

Aşiret kızı olabilirler. Öyle bi dizi mi vardı ne?

anne: kalk oradan kanepenin örtüsünü indirdin gene.
hepinizin yengesi: tamam şuraya gidiyim ben.
a: oraya gitme yeni düzelttim.
hy: sandalyede oturuyum ben, tamam.
a: olmaz ora! yanındaki sehpayı yeni sildim tozu kaldırırsın şimdi.
hy: anne banyoya gidiyim kendimi klozete atıyım sende sifonu üzerime çek!?
a: olmaz! yeni domestos döktüm oraya bekletiyorum.
hy: jilet yutuyum, esrara başlayım, tiner çekiyim at beni evden kov beni allahın aşkına!
a: ev süpüreceksin daha, günüm var yarın. sonra cehenneme git.

- amca müsaade eder misin bi geçeyim?
- ne acelen var?
- ineceğim yere geldim de ondan amca.
- madem benden önce inecektin neden cam kenarına kuruldun?
- sizin nerede ineceğinizi bilmediğim içindir belki.
- insan evladı olan sorar amca nerede ineceksin ona göre oturalım diye.
- tabi anlıyorum. özür dilerim, bi daha olmaz.
- olur evladım. sende bu akıl varken daha çok olur.
- amca otobüs hareket edecek ineyim ben.
- ne var sanki bi durak fazla yürüsen, eksilir misin?
- hayır da gerek yok şimdi ondan.
- in gözüm görmesin. saygısız azizim bu yeni nesil. ah ah bizim zamanımızda böyle miydi, gık diyemezdik büyüklere. saygı vardı muhterem. olmazdı bunlar.

yaşanmıştır.

bizim ev eski tip evlerdendi. uzun ve dar koridorlu bir ev. çocuktum ben o zamanlarda. daha ışık düğmesine yetişemeyecek kadar çocuktum. her gece tuvalete kalktığımda bu şeyin o uzun uzun kollarını koridorda hayal ederdim. bizim evdeymiş, bizi yemeye gelmiş. koşarak gider gelirdim tuvalete , bir an dursam yakalayacaktı sanki beni. ama yine de izlerdim, korkularımızla büyümeyi o zaman öğrendik belkide.

yaşayan, nefes alan şehirlerden kendisi. adım attığınız an içinizi bir huzur kaplar. öğrenci olarak gittim, turist olarak gittim ve imkanım olsa hayatımın geri kalanını geçirmek için de giderdim.

"örümcek ağındaki kız" isimli yeni bir kitap geliyor seriye. bilindiği üzere ilk üç kitabın yazarı Stieg Larsson 2004 yılında hayatını kaybetti. seri yine isveçli gazeteci David Lagercrantz tarafından sürdürülüyor. kitabın ingilizce çevirisi piyasaya çıktı, Türkçe çevirisi ise 10 kasım tarihinde okuyucusuyla buluşacak.

Hayatım boyunca yaptığım en doğru şeylerden biri. Zira yüz kiloya dayanmış olan bedenimi ipin ucundan döndürdüm. Zor bir durum kilolu olmak. Bir kere başlı başına bir mutsuzluk sebebi. Ne giyseniz olmaz, olsa bile yakışmaz. Sağdan soldan acıyan gözlerle burun burun gelirsiniz sürekli. Toplum içinde bir şey yeyip içmek büyük derttir mesela. Hadsizin teki çıkar en olmadık yerde en olmadık şekilde canınızı yakabilir o çirkin sözleriyle. Yani her alandı kısıtlısınızdır, en çokta kendi ruhunuzda, kendi beyninizde. Tüm bunların yanında bir de sağlık sorunlarınız vardır uğraşmanız gereken. Zordur yani özetle.