kur-man-çi : Sınırlarda ve dağlarda konuşulurken modifiye olmuş, mutasyon geçirmiş persçe (eski farsça) türevi. Bir ön-türk dili olan sümerce'de "kur" dağ demektir; türkçe'de "kır" diyoruz. "Kur-ti" veya "kur-tu" (bir ara "kar-du") şimdiki batı iran ile kuzey ırak'ın arasındaki "dağlık bölge/ülke" dir. O zamanlar oralarda yaşayan insanların torunlarının konuştuğu bu persçe (+ hurri, urar-tu kökenli kelimeler) karışımı "kür-di-li" lehçesine şimdi "kur-man-ca" anlamında "kur-man-çi" demişler.