bursa

benim için iki bambaşka his demek.

yıl 1999. tayinimiz çıkmıştı bursa'ya. zaten karmakarışık olan aile yaşantımızı daha da beter etmişti. çok zor günler geçirdim. hem yeni ortam, hem de sorunlarla boğuşmak. nihayetinde anne-baba ayrıldı, bursa hikayem tek güzel gün geçiremeden sona erdi.

yıl 2010. işimden olabildiğince şikayetçiydim. ülkemin her köşesinde kısa periyotlarla konaklayarak denetim yapmaktaydım. doğu-batı, kuzey-güney... hiç durmadan. dayanamadım bu hayata. otel köşelerinden kurtulmaktı tek arzum. istifa ettim, yeni iş buldum ve bursa'ya yerleştim. artık evdi, huzurdu. o 11 sene önceki huzursuzluktan eser yoktu.

nefretle başlayıp, huzurla devam eden bir şehir. sonuna kadar güzel olsun umarım.