beagle

Doğduğu günden beri köpeklerle bir arada büyümüş bendenizin bir köpek alacak olsa seçeceği son ırklardan biridir, süper sempatik tiplerine rağmen.

Amma velakin,kader bana bir oyun oynamış ve beni bir beagle sahibi yapmıştır. Bundan 1ay 1hafta önce okuldayken ablamın arayıp:"arkadaşım köpeğine bakamıyormuş ya sokağa ya barınağa gidecekmiş ister misin?" sorusuna "aaa evet isterim tabii" cevabı verdikten sonra akşam saatlerinde eve varmıştır kendisi. Sokak köpeği mi gelecek herhangi bir ırk mı bilmediğimden karşımda ilk gördüğümde sevgiyle karışık bir "aldım başıma işi" duygusunu tattırmıştır bana.

Şu geçen 1ay 1haftada sadece benim odama verdiği zararları sıralarsak şöyledir:
-Perdeler parçalandı
-2 adet yastık parçalandı,içindeki pamuklar 4 bir tarafa saçıldı
-2 adet çarşaf parçalandı
-Parkelerden bir kısmı yerden söküldü, o sökülenler de 8bin parçaya falan ayrıldı
-Yatağımda büyük bir delik açıldı(şuan tersini çevirip kullanıyorum)
-Süpürgelikler söküldü
-Yatakbaşı kemirildi
-Bilimum kitap parçalandı

Vee en bombası
-1 adet Ipod touch parçalandı!

Bu liste böyle uzar gider, unuttuklarım vardır belki de.

Bunların yanında o sürmeli gözleriyle attığı bir acı bakış yürek burkmaya,sittir et helal-ı hoş olsun koçuma dedirtmeye kafidir.
Süper tatlı, hiper aktif, multi yaramazdır,öküzler gibi havlar ve hatta ulur da ulur. Ama candır, gece onun nefesinin sesini duyarak uyumaya alıştıysanız onsuz artık uyuyamazsınız. Arada osurup Hiroşimaya halt ettirebilir,o kokuyu bile seversiniz.
Sabah onun yalamasıyla uyanmaktan daha neşelisi yoktur.

Hayatınıza atraksiyon,enerji,eğlence ve biraz da sinir katar ve ondan sonra "o giderse naparım ben" korkusuyla ona sarılır,öper,koklarsınız. Hele ki daha yeni yıkanmışsa misler gibi kokar öpmelere doyamazsınız-bugün bana olduğu gibi:))