a master of thoughts

yazdıklarını okuduktan sonra, zamane çocuklarının çok şanslı olduklarını düşünmeme sebebiyet vermiş yazar. ulan bizim zamanımızda da çalışan anne babaların çocuklarını gönül rahatlığıyla bırakabilecekleri çocuk kreşleri vardı, ama şimdinin kreşleriyle mukayese bile edilemez. yedirir, uyutur, 2 oynatır sonrada haydi eyvallah derlerdi. anladığım kadarıyla şimdinin kreşlerinde internet hizmetide verilmekte, zira bu yazarın yazdıkların daki nüans ve kavrayış seviyesinin dahil olmuş olduğu yaş grubunu tahlil etmeye yeltendim, tüm bilimsel verileri göz önünde tutup objektif bir çıkarım yapmak istedim, yok arkadaş, her seferinde sonuç aynı çıkmakta, kreşe verilmeye müsait yaştaki çocukların yaş aralığına denk gelen bir sonuç çıkıyor.
sözlüğün hitap kitlesi bu kadar düştüyse asıl bize ayıplar olsun... çocuğun suçu yok. sen oyna afacan.