kediler

krallara yakı$ır asılmak
bir tüyün usulca dü$ü$ü yere
gibi sessizce gelir karanlık
son sığınak da terk edilir
kediler ölmeden önce

üstüme gül koklayan bu kenti bırakırım
bırakır giderim, kentler ku$atılırken
ku$lar ölürken gökyüzü yalnızdır

ancak krallara yakı$ır asılmak
bir tüyün usulca düştüğü yerde
peygamberler gül koklamaz, yalan
çocuklar büyümek istemiyor i$te
biz a$ınıp küçüldükçe

son sığınak da terk ediliyor
kediler ölmeden önce

kafka, kutsa beni bu gece

altay öktem / beni yanlı$ öptüler aslında'dan..