transit

sıkıcı film. çünkü gerçek hayata çok yakın fakat kültürümüzden uzak yaklaşımı olan konusuyla sanat gözlüğüyle bakılması gereken yapıt. oyuncular çok iyi seçilmiş ve senaryonun hakkını veriyor. özellikle tatjana* saf görünmesine rağmen içinde taşıdığı mikrobu bilmiyor; daha doğrusu kendini bilmiyor. yani izlerken ağzınız sulanıyor o beyaz donu göründüğünde fakat atın ölümüm arpadan olsun diyemiyorsunuz.
filmde dikkati çeken bir nokta da aldatılan ve haksızlığa uğrayan kişilerin acılarını yanlış yollarda daha büyük acılara katmalarıdır. özellikle asha ve tatjana karşılaştıkları durum karşısında en dibe batıyorlar. diğer taraftan Champinon ve matthew de karşı cinse karşı çok hassas(!) olmalarına karşın ilk birlikteliklerinde hiv kapabiliyorlar. filmin sonunda her karakter yeni partnerler buluyor. senaryo aslında tahmin edilmeyecek çok ahım-şahım birşey değil fakat oyuncu seçimi ve işlenişi bakımından izlenilebilir bir film özelliği de taşıyor.