rüzgar

yorgun yüzünün vadilerindeki ak telleri okşarken saçlarına zamanın değemediği asi çocuğu hemen tanıdı. bar kapısının ardına atılırken asi çocuk, o yanına yaklaşıp yerden kalkmasına yardımcı oldu.
itti, asi çocuk yaşlı adamı. gülümsedi yaşlı adam. ve, ekledi:

-bana gidelim.

itiraz etmesine izin vermedi asi çocuğun. konuşmadan sahil kenarındaki kulübeye doğru yürümeye başladılar. kulübenin önüne geldiklerinde bir koşu içeri dalıp çıktı yaşlı adam. elindeki çay bardaklarında rakı vardı. birini asi çocuğa uzattı diğerini kendi ağzına dikti.
hiçbir şey sormak istemiyordu asi çocuğa. asi çocuk içkinin verdiği mayhoşlukla ikinci kadehler dolarken anlatmaya başladı:

-bir gün çok büyük...
-" rüzgar " dedi, yaşlı adam.

izin vermedi, asi çocuğun konuşmasına devam etmesine. gözlerini yumdu. denizin üzerinde yürüyüp de kendilerine doğru gelen rüzgarı hissediyordu. otuz dokuz yıllık esaret hayatından sonra çok özlemişti bugünü. ve, bir rüzgar eşliğinde can verirken yaşlı adam, asi çocuk, yaşlı adamın elindeki rakı kadehini alıp, gökyüzüne bakan gözlerini kapatırken tekrarladı:

-rüzgar.