sükut

her nasılsa mutlu günlerde kendini unutturan, bir mikrop gibi bünyenin en zayıf anını kollayan parça. öyle anlarda denk gelir ki insanın aklına cesaret edemezsin sıçar bırakır diye, bir yandan deli gibi dinlemek istersin. gözyaşı döktüren cinsten değil, sigara tüttürtten, alkolik, akıl hastası veya kanser yapabilicek kuvvette.

dinlerken bu kadar hislenince parçayı yapan hangi duygu seliyle yazmış diye de merak etmiyor değil insan.

(bkz: serdar öztop)