dombra

iki telli, parmakla çalınan halk çalgısıdır. kazak türklerinin en yaygı çalgısıdır. telleri eskiden bağırsaktan yapılırken günümüzde misina kullanılmaktadır. kazakça'da barsak anlamına gelen "işege" sözü "işek" şeklini alarak çalgı teli anlamına dönüşmüştür. armudi bir teknesi, çam ağacından göğsü ve perdeli sapıyla küçük bir dutarı andırır. boyu 80- 100 cm kadardır. abay ve cambıl dombırası olmak üzere iki türü vardır. şertpe ve tökpe adları altında iki türlü çalım tekniği vardır. şertpe tekniğinde sağ elin ayası göğüse dayanarak işaret parmağı ile vurma ve çekmelerle çalınırken, tökpe tekniğinde sağ el bilekten hareket ederek ve bütün parmaklar kullanılarak çalınır. ses aralığı bir tel üzerinde bir buçuk oktavdır. dörtlü ya da beşli aralıkla akortlanır.

ayrıca, dombıraya adanmış, "dombıra" adında bir harika bir nogay türküsü de vardır.

orjinal hali;

kara kıs avulumga kelgende
kültüldegen kar yerge tüsgende
dombıramdı alarman
yürek sazım çalarman
kaygırgandı eş aytbam

dombıra sazım estgen ataylar
manesine es bergen anaylar
estgenine oy berip
yüreklerge ses berip
köz yastı kızganmaslar

ey dombıra, ey dombıra

nogaydın kaygı sansız kününde
batırler yuklamagan kününde
yüreklerin kötergen
sogıslarda küş bergen
köptü körgen dombıra

ey dombıra, ey dombıra

türkçesi;

kara kış köyüme gelende
lapa lapa kar yere düşende
dombıramı alırım
yürek sazımı çalarım
kaygılarımı hiç söylenmem.

dombıra sazımı işiten babalar
manasına kulak veren analar
işittiğine akıl yorarak,
yürekleri titreyerek
göz yaşlarını esirgemezler.

ey dombıra, ey dombıra

nogayların derdi sayısız, her gününde
yiğitlerin uyumadığı günlerde
yüreklerini cesaretlendiren
savaşlarda güç veren
görüp geçirmis dombıra

ey dombıra, ey dombıra.