unexpected

bu aralar sözlük zevk vermiyor. sadece zaman öldürüyorum. günde 10 entry girersem akşam olur diye düşünüyorum. sonra da 10 entry i hemen girincede, mal gibi kalıyorum öyle... zaman geçmek bilmiyor!
internette nasıl vakit geçiriyordum ki ben, son günlerde hiç vakit geçmiyor.

çok sıkıcı. sözlük gereksiz. msn açmıyorum. facebook ta hiçbir şey yok zaten. gazetelerin siteleri ise günde 5-10 dakikamı alıyor ya da almıyor. sohbet edebildiğim kimse yok... sohbet etmek isteyenlere ise işim var deyip, isteklerini geri çeviriyorum.

hayattayım. nefes al, nefes ver. kalbim atıyor, beynim tüm hızıyla düşünmeye ve vücudumu yönetmeye devam ediyor.

düşündüklerimi yazıyım, bugün pazar! ben böyle sanıyorum. cumaymış. bir kaç kişiyi güldürdüm az önce, bu aptallığımla...

eksiklerim var ama bunların ne olduğuna henüz karar vermedim. sanırım konuşamıyorum hiç kimseyle. bu en büyük eksiklik.

bir sürü şey saçmalayabilirim. salakça teorilerimi sana anlatabilirim.

osman baydemir, gelecekte cumhurbaşkanı olabilir.

gelecek seçimlerde, akp ile saadet partisi koalisyon kurabilir.

okullar açıldığında üniversitelerde kaos çıkabilir.

akp, kurmak istediği özel orduyla büyük bir devrim yapıp, islam cumhuriyeti kurabilir.

gibi salakça teoriler. bunlara kafa yoruyorum.

tabi şunlarda var,

minibüs şoförlerinin yolcuları kaçırması.

vücudumda çok ölümcül bir hastalığın virüsünü taşımam ve bir doktora görünürsem, beni karantinaya almalarından korkuyor olmam.

75 yaşındaki üst komşumla, 15 yaşındaki kapı komşusunun birlikte olmaları.

herkes ikinci kez evlensin, kürt sorunu bitsin diyen rize belediye başkanına, ''ananı bana gönder hısım olalım'' diyen ahmet türk.

cafedeki tadilattan sonra, takılan yeni tüller.

abimin müşterileri azarlaması.

bir sürü şey böyle...

aslında yazmak istediğim tek kelimeydi. beceremedim.

konuyu uzattım da uzattım.

bu kadar saçmalığı sana okuttuğum için kusura bakma, o tek kelimeyi söylemem gerekiyor artık.

''özledim''