az para cok is

günümüz türkiyesi'nin işverenlerinin benimsediği stratejidir. işçinin etinden sütünden yağından ve hatta derisinden faydalanmak suretiyle gerçekleştirirler. bir de bunun üzerine vergiden de kaçıranlar vardır. gider gösterme manyağı olan şirketler devletin vergisinden kaçırırken fakirler daha da fakirleşmeye zenginler de daha da zenginleşmeye devam eder. şirketlerden vergi tahsili yapamayan devlet, vatandaştan ötv nin de kdv sini alma yoluna gider örneğin. hal böyle olunca bireylerin elde ettikleri kazanç aynı kalıp ödedikleri para artar. orta direk olarak tabir edilen tebânın yok olması da bununla ilgilidir. işçi günde 8-16 saat arası çalıştırılır, ayda elde ettiği kazanç nasıl yeter, bu tam olarak metamatik profesörlerinin çözeceği bir iştir. yoksulluk sınırı 3 bin 164 liraya yükseldiği günümüzde daha çok çalışarak daha az para elde ederler. çok iş yaparak hizmetlerini pazarlarlar, karşılığını az ücret olarak alırlar. lanet olsun ki sistemin kölesi olmaktan başka seçenekleri yoktur.