damned ghost in the machine

gidişine çok üzüldüğüm, kardeşim.

anlatmaya çalışıyoruz, bildiğimizi söylemek istiyoruz, biliyoruz birileri de bilsin inanmasa da var böyle bir düşünce bir yerlerde diye görsün diye düşünüyoruz ama gün geçtikçe daha da çok küsüyoruz, taraflılığın mızrağının ucunda hep biz kalıyoruz, mücadele etmenin ve sabırlı olmaya çalışmanın anlamlılığı artık "hadi sikerim ya" demenin tadından daha fazla değil. karşısında gözyaşlarımızın bile fayda etmediği bir güç var; cehalet. yeniliyoruz, yenilmiştik belki de çoktan, ağlayarak geri çekiliyoruz.

gönlüm onu takip etmekten yana.