yargılamak

hemen hemen hepimizin düştüğü yanılgıdır. yalnızlaşmalarımızın müsebbibi, birbirimizi anlayıp empati kurabilmemizin önündeki ciddi engellerden biridir. yargıda egonun yoğunlaşmış halini görürüz. sen tu kakasın hata yapansın ama ben seninin gibi biri değilim, akıllıyım ve senden üstünüm bu yüzden demektedir. yargıladığı kişiye seni anlıyorum repliği çok komik durur.
yargılayan haklılığına kaptırmışsa kendini karşısındakini anlaması imkansızdır. yargılama asosyalliğin sebeplerindendir. kesin bir yargısızlık hiç bir zaman söz konusu olamaz. ama en aza indirgenmiş yargı sevgi içeriğinden dolayı acıtmaz diğeri gibi.