attila jozsef

şiiri, gerçeküstücü izler taşıyan deneysel bir başlangıçtan sonra ateşli ve karanlık öğelerle şiddetli, trajik bir güç kazandı; hiçbir zaman ihmal etmediği biçimde gittikçe daha yoğun ve klasik niteliğe büründü.

yaşamı boyunca sürekli baskı altında tutulan şair, toplumsal haksızlıkların ve yalnızlığın isyanlı ve bilinçli sözcüsü oldu.