aşk-ı memnu

söylenebilecek çok şey var aslında son bölüm üzerine. bihter'in tetiğe basıp yere yığıldığı sahneye kadar hepimiz ağzımız açık izledik, gerçekten çok kusursuz bir oyunculuk vardı o dakikaya kadar. ama sonrası bozdu. cenaze sahnesine hiç gerek yoktu, bunu daha önce de dile getirdim, herkes pekala kafasında tasvir edebilirdi o görüntüyü. firdevs hanım'ın felçli suratını görmek zorunda da değildik.

behlül'ün bihter'in mezarı başında ağlak bir tonda 'behlül kaçar' demesine gülünmez de ne yapılır?

beşir... basit, ucuz herifin tekisin. madem söyleyecektin niye ecelini bekledin lan. sen herşeyi son bölüme bırakmasaydın böyle olmazdı.

adnan bey, sana ne demeli? 'sen benim oğlumdun' dedin sadece. bu mudur yani? behlül'ün bir rüya sahnesi vardı. adnan bey, behlül'ün ağzını burnunu dağıtıyordu, öyle bitse çok daha makbule geçerdi. 'sen benim oğlumdun' sözüyle hiç tatmin olmadık.

matmazel. hadi yine iyisin. adnan bey sana kaldı. nihal spastiği de iyileşince kendisine başka bir koca bulur artık.

son olarak atladıkları bir detay. sait nerde lan? çocuğu hapiste unuttunuz.