aşk-ı memnu

perşembe gecelerini öksüz bırakmış dizidir.
önceden tüm senaryoyu okumuş biri olarak şunu söylemeliyim ki behlül'lü final çok daha iyi çekilebilirdi. nihal kına gecesinde maymuna çevirmişti zaten behlül'ü, bir de senaristler vurdular tekmeyi gider ayak çocuğa. behlül'ün o sakallı hali asmalı konak hayatta seymen'in delirip kendini sokaklara attığı hali kadar komikti ve asla inandırıcı olmadı. ama bir gerçek var göz ardı edemeyeceğimiz, o da son iki bölümde beren saat'in oyunculuğu tavan yapmıştır. o kız olmuş arkadaşlar, eğri oturup doğru konuşalım şimdi. bülent hakkında diyecek bir şey bulamıyorum doğrusu. ona ne içirdilerse aynısından ben de istiyorum. bir insan bu kadar mı neşeli olur arkadaş! orada millet ölmüş, yamulmuş, delirmiş, çocuk "yeni evimiz de pek güzel" diye diye havalara uçacak nerdeyse.
bunun haricinde son sahnede behlül'ü tokat manyağı yapasım geldi. sen git başkasıyla evlenmeye kalk çok seviyorum, pek seviyorum diye sonra da mezar başında aşkım de senin aşk anlayışın yüzünden ölmüş kadına. orada bihter mezardan çıkıp behlülün zaten çarpılmış halini bir daha çarpsa çok şık olurdu doğrusu. bir de koruda behlül'e bir haller geldi bilmem fark ettiniz mi? o nasıl bir pembeliktir, anladık sarışın adam ama bilemedim ben onu valla!
bunun haricinde bihter'le firdevs arasındaki diyalogları çok gerçekçi buldum ben. firdevs resmen klasik anne tesellilerini sıraladı bihter ile konuşurken. yok zararın şurasından döndün, yok onlar yıkılacak sen sağlam kalacaksın falan. hiçbir teselli işe yaramaz tabi, o da yaramadı. adnan'ın bihter'den ayrılma kararı da eminim birçok kişi için şok edici olmuştur. çetini eskiden beri sevmezdim,sonunda gerçek yüzünü gösterdi şair ruhlu! yetmiş yaşındaki abazan amcamız.
uzun lafın kısası güzel diziydi, eksikleri olsa da oldukça güzel bir finaldi. beren saat'in önünde saygıyla eğiliyorum doğrusu şaşırttı beni.