aşk-ı memnu

evvet işte beklenen final. tek tek açıklamak istiyorum;
yavrum bihter: o gözler, o gülümseme ve o endamla on behlül daha bulurdun.bebeğim ne gerek vardı böyle aksiyonlara? bıraksaydın kokuşmuş adnanı da, ibne behlülü de, sevindirik nihali de.
behlül: allah belanı versin diyorum ve uçkuruna sahip çıkaydın şimdi mezarbaşlarında pehe pehe ağlıyor olmazdın! dedim ve sustum.
adnan: salaktın ve hala salaksın ve hep öyle kal olur mu? bu gidişle matmazel de boynuz yapmazsa neyim ben!
matmazel : canım, ciğerim, boşver adnanı napcen sen onu? yemiş boynuzu çıkmış adı, 9a inmez daha 8e bak; çetin özder boştaymış diye duydum amman kaçırma yavrum.
nihal : kalıtımın kişilik üzerinde ne kadar da etkili olduğunun ayaklı bi kanıtısın güzelim. baban gibisin ve hep öyle kalacaksın. valla hastane de bile "al beni behlül" diyeceksin diye inan ödüm koptu.
bülent: ahh sana diyecek lafım yok! bi insan bu kadar mı itici olur? bu kadar mı yapmacık olur? bilemedim.
firdevs: hayatım takma salla..sana daha ne çetinler, özderler buluruz biz. git aynaya; ağzını, burnunu düzelt, adam ol. e mi yavrum?