çarşı

hafif solcu anarşist gözükelim de şanımız yürüsün anlayışının ürünü futbol grubu. kendi futbolcusuna küfreden, şarabıda içeriz esrarı da çekeriz tezahüratı yapan, kartal gol gol gol sloganını asabi bir koro gibi söyleyen bu gruba efsane taraftar nasıl denilebilir. tamam zeki adamlar var, yaratıcı fikirleri de var fener taraftarına yutturdukları ortega pankartı zaten tüm zamanların en iyi tribün şakası ama anlamından daha da büyütüp -biraz daha havamız olsun diye- sosyalist takıldıklarını ya da öyle bir öze sahip olduklarını söylemek de büyük bir abartı örneği. takım 2004 'de rize'de son maçta koşmazken, çakıcı ile futbolcuları arasındaki dialoglar çarşaf çarsaf yayınlanırken görseydik çarşı'nın anarşist tavrını da o zaman takdir etseydik keşke. biz de reis yoktur diye övünüp karanlıklar prensi sinan engin'den baba diye bahsetmeselerdi de öğrenseydik ne kadar çok ilkeli bir taraftar grubu olduklarını. ha bire farklı olduklarını iddia ettikleri taraftarlar gibi eşcinselleri aşağılayıcı küfürler etmeseler de mesela anlasaydık biz de özgünlüklerini.
çarşı seba'ya da karşıydı gördük nerelere geldi beşiktaş. her şeye karşı olmak sosyalist olmak için yetmiyor maalesef. serserilikle anarşistliği karıştırmamak da gerekiyor.