gitmek

şahsın çaresizliğinin sonucudur çoğu zaman. aslında vazgeçişken bir çok şeyden bir yandanda yeniden başlayabilmektir kaldığın yerden.
hayat denilen içinde bulunduğumuz bu keşmekeş öyle zor anlar yaşatır ki insana... feleğin şaşar, şaftın kayar, mavi ekran olur çıkarsın bir anda. nefesin kesilir, canın yanar ve kulakların uğuldar. etrafına bakarsın kendi içine dönüp.. bakarsın sen oranın insanı değilsin ve hiç olmamışsın!
başka şehirler çağırır seni, uzaklara dikersin gözünü, oralara aitsindir sen aslında! orda bir köy vardı ya uzakta orasıdır o an senin köyün ve oradaki insanlarda senin köylün. kalakalırsın.. bir yanda gitmek ve kurtarmak kendini sonsuz acılardan ve kalabalık salonlardaki soğuk yalnızlığından bir yandaysa çarşıdaki kurtuluşa giderken giderken evdeki sıcaklıktan olmak!
varsa eğer biraz cesaretin ve gözün karaysa kurtarır kendini acılarından bir aile yaparsın.. gidersin!!!
budur.